Αχίλλειος

Οίνος, βότανα και υγεία από την πατρίδα του Αχιλλέα

Ιστορία

Η ΑΡΧΑΙΑ ΣΚΟΤΟΥΣΣΑ  (5ος  έως 2ος αιώνας π.Χ.)

Η Σκοτούσσα υπήρξε σημαντική πόλη, κυρίως της κλασικής και ελληνιστικής περιόδου της αρχαίας Ελλάδας, έστεκε πάνω στους λόφους, στην οδό που οδηγούσε από τη Φάρσαλο στις Φερές, ανάμεσα σε δύο παράλληλες ποτάμιες κοιλάδες.

Τώρα τα ερείπιά της είναι ορατά στο δρόμο που συνδέει τα χωριά Άνω Σκοτούσα και Αγία Τριάδα του Δήμου Φαρσάλων.

Με βάση τις τετραρχίες στις οποίες είχαν χωρίσει οι Θεσσαλοί την επικράτειά τους, η Σκοτούσσα ανήκε στην «Τετράδα Πελασγιώτιδα», πρωτεύουσα της οποίας ήταν η Λάρισα και άλλες μεγάλες πόλεις οι Φερές και η Κραννώνα.

Το όνομά της συνδέεται πιθανώς με το αρχαίο επίθετο « σκοτόεις – σκοτόεσσα – σκοτόεν», που σημαίνει μεν σκοτεινός, με την έννοια όμως, του ασαφούς, του απόκρυφου,του μυστικού.

Η ετυμολογία συσχετίζει την πόλη με το πλησίον αυτής (σε απόσταση δεκαπέντε σταδίων)  δενδρομαντείο του Φηγωναίου Διός (φηγός = δρυς, βελανιδιά), στο οποίο οι ιερείς έδιναν τους, ακατάληπτους συχνά, χρησμούς τους ερμηνεύοντας την κίνηση των φύλλων του ιερού δέντρου του Διός. Το ίδιο συνέβαινε και στο πανάρχαιο μαντείο του Δωδωναίου Διός, στη Δωδώνη της Ηπείρου.

Σύμφωνα με τα όσα ο Πλούταρχος μας παραδίδει ( Πλούταρχος, Θησεύς, 27), στους λόφους κοντά στη Σκοτούσσα και τις Κυνός Κεφαλάς υπήρχε ο τάφος των θρυλικών Αμαζόνων, που έχασαν εκεί τη ζωή τους διερχόμενες από την Αθήνα προς την πατρίδα τους.

Αν και η πόλη δεν έχει, ακόμη, εκτενώς ανασκαφεί, με βάση τα ορατά ερείπιά της, μπορεί κανείς να πει ότι περιβαλλόταν από τείχος μήκους περί τα τέσσερα (;) χιλιόμετρα, ενισχυμένο κατά τόπους από σαράντα τέσσερις (;) τετράγωνους και κυκλικούς πύργους, ενώ οι πύλες του ήταν πιθανώς πέντε. Διαθέτει ακρόπολη, χωριστά τειχισμένη, στάδιο και θέατρο.

Η Σκοτούσσα, την περίοδο της ακμής της, ήταν πλούσια, καθώς εκμεταλλευόταν τους εύφορους σιτοβολώνες της και έκανε μάλιστα εξαγωγή σιτηρών.

Την οικονομική της ισχύ μαρτυρά το γεγονός ότι, περί το 480 π.Χ., είχε προχωρήσει σε κοπή νομίσματος ( αργυρό  ημίδραχμο και δραχμή ), που έφερε στον εμπροσθότυπο μορφή ίππου και στον οπισθότυπο έναν κόκκο σιταριού. Αυτή ήταν η αρχή μιας μακράς περιόδου πλούσιας, ανεξάρτητης νομισματοκοπικής δράσης, που φθάνει μέχρι το 200 π.Χ. Η θεματολογία των νομισμάτων της ακολουθεί αυτή του Κοινού των Θεσσαλών με συχνά στοιχεία τον ίππο, τον κόκκο σιταριού, τον Ηρακλή και τον Ποσειδώνα.

argurh_draxmh.jpg

ΑΡΓΥΡΗ ΔΡΑΧΜΗ ΤΗΣ ΣΚΟΤΟΥΣΣΑΣ ΚΟΠΗΣ ΤΟΥ 465 – 460 π.Χ

arguro_hmidraxmo.jpg

ΑΡΓΥΡΟ ΗΜΙΔΡΑΧΜΟ ΤΗΣ ΣΚΟΤΟΥΣΣΑΣ ΚΟΠΗΣ ΤΟΥ 400-367 π.Χ

Η πόλη υπήρξε διάσημη, για το ιππικό της.

Τη δραματικότερη στιγμή της την έζησε το 369 π.Χ. όταν, κατά τη διάρκεια της επίθεσης που εξαπέλυσε ο τύραννος των Φερών Αλέξανδρος – εκείνος που ο Ξενοφών αποκάλεσε «Ἄδικον ληστήν καί κατά γῆν και κατά θάλατταν» (Ελληνικά σ. 4,35), εναντίον όλων των Θεσσαλών ευπατρίδιδων για να υφαρπάξει την εξουσία – εισέβαλε στην πόλη, κατέσφαξε όλον τον ανδρικό πληθυσμό και τον πέταξε σε διπλανή χαράδρα.

Το 364 π.Χ., ο Θηβαίος στρατηγός Πελοπίδας, προσκεκλημένος από τους υπόλοιπους Θεσσαλούς, εισβάλει στη Θεσσαλία με ισχυρές δυνάμεις και συγκρούεται με το στρατό του Αλεξάνδρου των Φερών στη θέση Κυνός Κεφαλαί (στην περιοχή της Σκοτούσσας). Ο Βοιωτός υποχρέωσε τον Φεραίο σε πανωλεθρία, έχασε όμως στη μάχη τη ζωή του.

Στην ίδια θέση, δηλαδή στις Κυνός Κεφαλαί, το 197 π.Χ κατά το Β’ Μακεδονικό πόλεμο, ο Ρωμαίος στρατηγός Τίτος Κόιντος Φλαμίνιος νίκησε κατά κράτος το Φίλιππο Ε’ της Μακεδονίας.

Νωρίτερα όμως, η Σκοτούσσα πρόλαβε να γνωρίσει μία νέα ακμή, υπό την προστασία του Φιλίππου Ε’, ο οποίος διέκρινε τη δυνατότητας της πόλης να τροφοδοτεί τα στρατεύματά του και τη μετέτρεψε σε στρατιωτικό του κέντρο. Ο Πλούταρχος αναφέρει την ύπαρξη ενός κτηρίου αποκαλούμενου «Πολυάνδριον», όπου ο Φίλιππος  Ε’ μίλησε στους στρατιώτες του πριν από τη μάχη με το Φλαμίνιο.

Το 191 π.Χ. και ενώ η πόλη φαινόταν να ξαναβρίσκει την ισχύ της, καταλαμβάνεται από τον Αντίοχο, ηγεμόνα της Συρίας, ο οποίος, σύμφωνα και πάλι με τον Πλούταρχο, ύψωσε τύμβο επάνω από τον ομαδικό τάφο των πεσόντων Μακεδόνων στη μάχη των Κυνός Κεφαλών.

Στα μέσα του 2ου αιώνα μ.Χ., το τέλος της πορείας μέσα στην ιστορία, αυτής της σημαντικής πόλης έχει, ήδη, γραφτεί καθώς ο Παυσανίας την αναφέρει ως ακατοίκητη.

Τέλος, αξίζει να αναφερθεί ότι από τη Σκοτούσσα καταγόταν ο διάσημος αρχαίος αθλητής και ολυμπιονίκης,  Πολυδάμας ο Σκοτουσσαίος. Υπήρξε διάσημος, όχι μόνον για την ολυμπιακή του νίκη στο παγκράτιο[3] το 408 π.Χ., κατά την 93η Ολυμπιάδα, αλλά κυρίως για την εξωπραγματική του δύναμη, εφάμιλλη μόνον με αυτή του Ηρακλή. Κατά τον Παυσανία, ήταν ο πιο μεγαλόσωμος άνθρωπος που έζησε ποτέ (Παυσανίας, Ηλιακών Β 5.1 ). Στη σφαίρα του μύθου κινούνται οι θρυλούμενοι άθλοι του και ο θάνατός του ( Παυσανίας, Ηλιακών Β 5.8-9 ).

[3]            Το παγκράτιο θεωρούταν το κορυφαίο άθλημα της διοργάνωσης των ολυμπιακών αγώνων. Ήταν μικτό άθλημα πυγμαχίας και πάλης και ως εφευρέτης του φέρεται ο μυθικός ήρωας Θησέας.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Ένα μικρό κείμενο σχετικά με την σελίδα. νξκ ξκ νφξκδνφ φν δκ νδξκν ξκφβν νσ φξδνφ σξνδ ξκρν νξσ νφξκφν κξφνκξφκ ξφκ κξφ βξκφ κξνφξ νξφκ γξκφνγ κξφ φξκνβξκφνκξν φδκξνβκξγφ βκξφβδκξφνβγ ξκδβφκξ βφκξ

Εισάγετε το email σας για να παρακολουθείτε αυτόν το ιστότοπο λαμβάνοντας ειδοποιήσεις για νέα δημοσίευση μέσω email.

Αύγουστος 2017
Δ Τ Τ Π Π Σ Κ
« Ιον.    
 123456
78910111213
14151617181920
21222324252627
28293031